هنوز آن جای سینه ام که تو را دوست داشت درد می کند

بعضی آدمها در زندگی بود و نبودشان هیچ فرق نمی کند
بعضی آدمها در زندگی بود و نبودشان فرق می کند
بعضی آدمها در زندگی بودنشان بهتر از نبودنشان است
بعضی آدمها در زندگی نبودنشان بهتر از بودنشان است
بعضی آدمها ولی باید باشند در زندگی، این بعضی آدمها ممکن است دوست باشند یا دشمن، رفیق یا نا رفیق، ولی باید باشند، این دسته کسانی هستند که زندگیت را دچار تغییر می کنند و ترا وا میدارند زندگی کنی

ماندنی در کار نیست، عزیزترین آدم زندگیم کسی بود که ترکم کرد

چه بچه می شه آدم وقت چهل سالگیش، مث الان من و بچه گی هایی که واسه تو می کنم، مدام با خیالت قهر و آشتی ام، گاهی وسوسه می شم گوشی تلفنو بردارم و شماره تو بگیرم باز ولی دندون رو جیگر میذارم، سیگار آتیش میزنم و به وقتایی فکر می کنم که با نصفه ی سیگارت مستم میکرد، آی دلم چقدر مستی می خواد....

سیگار آتیش می زنم، این روزا هر سیگار، یعنی این که به تو فکر می کنم، کاش تو هم نشونه ایی داشتی که بفهمم هنوز به یادم هستی یا نه

آهاي كسي اينجا نيست؟

اين‌روزا ساعتي نيست كه بي تو بگذره، لذتي كه مي‌برم از نبودنت، نبودن جسمي‌ت بي‌اندازه غير قابل وصفه، مي‌تونم بشينم و ترو جوري تصور كنم كه شايد هيچ‌وقت نبودي، ترو تصور مي‌كنم كه ياد گرفتي از حرف نزدنام بفهمي چقدر دوست دارم، اين خودخواهانه‌ترين خواسته‌ي من بود از تو در تمام زندگي